บทที่ 98 ตอนที่ 19 (1)

ความเดียวดาย เหมือนจะถูกถ่ายมาไว้ยังปณัย เพราะความสุขความอบอุ่นถูกเทมาในรถคันใหญ่ที่กำลังวิ่งฉิว

“ลักมากค่ะ” กลิกาบอกพร้อมยิ้มกว้าง “มากเท่าคุณแก้ม มากเท่าป้านิ่ม พ่อคุณบุ แล้วก็มากเท่าๆ กับแม่หนูบัว  แล้วแม่หนูบัวล่ะคะ ลักพ่อณัยกับคุณย่าบ้างรึป่าวคะ”

คนถูกถามทำหน้าไม่ถูกและไม่ตอบ เด็กหญิงที่ช่างพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ